Zamanin toplumunu bir vahsi hayvanlar toplulugu olarak gören Seneca, bilge kisisini, kendi kendine yeten, hazza oldugu kadar eleme karsi da duygusuz, korku bilmez, evrenin gerçek efendisi, erdemi özgür iradesinin sonucu olan ve ölümden korkmayan kisi olarak tanimlamistir.

Baska bir deyisle, her ne kadar Stoaci maddeciligi benimsemis olsa da, Tanri'nin askin oldugunu öne süren Seneca, pratik felsefeyi öne çikarmis ve gerçek erdemle degerin, disarida degil de, insanin içinde oldugunu belirtmistir.  Harici iyiler ve zenginlikler, insana mutluluk saglamazlar