Pozitif bilimsel bilgilerin özellikleri :

Seçicidir: Sinirlari belli bir varlik alanini konu edinir ve bu sinirlar disina kesinlikle çikmaz.

Kuskucudur : Yalnizca bilim disi açiklamalari degil bilim çevrelerinin yaptigi açiklamalara bile kusku ile yaklasir.

Elestiricidir : Özellikle de var olan bilimsel açiklamalara elestirel bir tavirla yaklasir.

Somuttur : Olgulara dayanir. Var olan gerçeklikleri inceler. Soyut konu ve kavramlarla ugrasmaz.

Nesneldir : Herkes için tek ve degismezdir. Kisiye gruba veya baska ölçülere göre degismez.

Evrenseldir : Nesnel oldugu içindir ki evrenin her yerinde ayni sekilde geçerlidir.

Kollektiftir : Tüm insanligin ortak kültür malidir. Akilcidir : Kendi içinde tutarli akil ve mantik ilkelerine uygun bilgilerdir.

Genelleyicidir : Tek tek olgulardan hareket eder ama genellemelere, genel yargilara ulasir. Siniflama yapar. Benzer olaylari digerlerinden ayirir.

Ölçülüdür : Matematiksel bir dil kullanir. Kesin ölçülerle, sayilarla ile açiklama yapar.

Deneysel ve uygulanabilirdir : Olgusal oldugu içindir ki deneylerle sinanabilirler. Hatta bilimsel bilgiler teknik araciligi ile hayatin farkli alanlarinda her türlü araç ve gerece dönüsürler.

Birikimli olarak ilerler, dinamiktir : Kuskucu ve elestirici tavri bilime her dönem yeni ufuklar açarak onu dinamik bir alan haline getirir.

Bilimsel tavir : Pozitif bilimlerin yukarida saydigimiz özellikleri tasiyan bilgilerine ulasabilmek için onula ugrasan insanlarda bazi temel nitelikler olmak zorundadir.

Bilim çok zevkli keyfli ve bir o kadar da prestijli bir hayat kazandirir insana.

Ancak tüm bunlar için o insanda da birtakim özelliklerin bulunmasi gerekir:

Nesnel tavirli olmak : Bilimle ugrasanlar bilimsel çalismalari sirasinda, her türlü önyargilarindan, inançlarindan, egilimlerinden uzak durmalidirlar. Yansiz ve nötr olmalidirlar. Ve ayrica da metafizik degerlendirmelerin her türlüsünden arinmalidirlar. 

Nedensellik ilkesini benimsemek : “Her olayin yine ayni cinsten ve kendinden önce gelen somut bir nedeni vardi” ilkesini benimseyip çalismalarini ve açiklamalarini bu ilkeye göre yapmalidirlar.

Kuskucu ve elestirel yaklasim : Bilimsel yöntemlerle kanitlanmayan savlara kusku ile bakmalidirlar.

Sabirli olmak : Nesnel gerçegi ararken aceleci davranip, yeterli çalisma ve denetimleri yapmadan açiklama yapmamalidirlar. Dogru sonuçlara ulasmak için bikmadan usanmadan ve titiz olarak ugrasilmalidir.

Düsünce dürüstlügü : Dogrulugu bilimsel yöntemlerle kanitlanmis bilgileri ne bireysel çikar ugruna kullanmak, ne de bir takim güçlerden korkarak inkar etmek hatta saklamak/susmak ya da kötüsü inkar etmek bilimsel dürüstlüge sigmaz.

Hosgörülü olmak : Tüm bu özellikleri içinde barindirip bir potada eritebilen bilge bir kisilikle ölçülü seviyeli ve tahammüllü bir hayat sürmek.

Bilimlerle ve onlarin gelisimi ile çok yakin ve organik iliski içinde olan felsefe; tarihi gelisim süreci içinde ayriliklar tasisa da bilme belli ortak bir bakis açisi içinde olmustur. Bu açi onlarin gelismesine , yöntem ve ilkeler açisindan yardimci olmak, bilimlerin kullandigi kavramlarin anlam içerigini tartismak ve belirlemek, bilimin vardigi sonuçlarin dogruluk degerlerini irdelemek ve bu sonuçlardan sonra tavrini gözden geçirip kendine yeni ufuklar açmaktir.

Bir dönem tümü kendi içinde yer alan bilimlerin tek tek felsefeyi terk edip kendi ayaklari üzerinde varolmaya baslamasina da yine felsefenin içinden çikan bilim adamlari önayak olmuslardir. Ancak bu dogal olarak bilimlerin bir süre daha su ya da bu ölçüde metafizigin etkisinde kalmasinin da nedeni olmustur.

Felsefenin bilimle iliskisi pozitif bilimlerin felsefeden ayrilip, kendi ayaklari üstünde durmayi basardiklari 19 ve 20 yüzyilda çok daha netlesmistir. Bu dönemden sonra felsefe bilim üzerine düsünüp, bilimlerin mantigini kurmaya daha çok zaman ayirmistir. Bu nedenle de bilim ve mantikla çok daha önceden de ilgilenmesine ragmen, felsefenin bilimle ilgili alt dali olan BILIM FELSEFESI’nin miladi bu yüzyillar kabul edilir.

Bu dönemin en çok sözü edilen konusu da felsefenin kendisinin da metafizikten arinip bilimsel olmasi gerekliligi olmustur.

Bilimin Tarih Içindeki Gelisimi Birçok sosyolog ve antropolog ilkel toplumlarinin büyücülerini ilk bilimciler olarak kabul ederler. Ancak insanlik tarihinde bilimin baslangici olarak yazininda bulundugu Mezopotamya ve Misir uygarligi kabul edilir.

 Bu dönemde özellikle geometri, matematik ve astronomi tarimsal üretimin gerek duydugu bilgileri pratik olarak çözümlemistir.

Baslangicinda bilim pratik amaçlara dayaniyordu, bir de din adamlari sinifina. Yani bilgiler din adamlarinin tekelinde bulunuyor bir anlamda ilkel büyücülük sürüyordu. Bölük pörçük bilgiler vardi ama belli bir sistematigi henüz yoktu bilimlerin.

Bilimsel çalismalarin pratik kaygilarin ötesine geçisi; Ege uygarligi ile gerçeklesti. Tam da Felsefenin dogdugu çaga. Bu dönemde matematik, geometri ve astronominin yanina fizik ve biyolojiyi ve simya biçimi ile kimyayi da eklemek olasi. Ancak bu dönemin tabiat (doga) bilimleri önemli metfizik izler tasimaktadir. Thales’in tüm evreni canli saymasi gibi. Bu dönemde özellikle matematik bilimleri alaninda bu günde geçerliligini koruyan büyük basarilar elde edilmistir. (Thales teoremi, Pisagor bagintisi, Öklit Geometrisi, Arsimed yasasi gibi) 

Orta çagda her alanda oldugu gibi bilim alaninda da dinin egemenligini ve buna bagli olarak da duraklamayi görürüz. Bilimin temel özelligi olan özgür düsünce ve elestiri bir yana itilince bilimde iyice metafizik batakligina sürüklenmistir.

Hiristiyan orta çaginin iyice tutuculastigi dönemde, yeni din Islamiyet yeni olmanin getirdigi dinamikle bilime biraz daha hosgörülü bakinca, bilimin merkezi yine orta doguya kaymistir. Ancak bu dönem Islam düsünürleri de tipki Hiristiyanligin ilk döneminde oldugu gibi Idealist bir tavirla bilime ve felsefeye yaklasarak, bir anlamda bir tekrardan öteye geçememislerdir. Bilimde ve insanlik tarihinde yenilesme ve ilerleme bir baska bahara kalmistir. 15 ve 16 yüzyilda Reform ve Rönesans’la baslayan degisim süreci; 17 ve 18 inci yüzyilda Aydinlanma ile yükselen dinamik olmus, 19 ve 20 nci yüzyilda sanayilesme ile degisim doruga varmistir. Içinde bulundugumuz 21 inci yüz yil ise bilimin altin çagi olacakmis gibi görünmektedir.  Kilisenin resmi ideolojisini sarsan ilk bulgular 16 ve 17 yüzyilda astronomiden gelmistir.

Ilkçag düsünürü Batlamyus’ un kilise tarafindan tanri söylemine dönüstürülen Dünya merkezli evren anlayisina karsi; Kopernik, Kepler, Bruno ve Galile Günes merkezli evreni koyunca kizilca kiyamet kopmustur. Bunun bedeli cezalandirilan bilim adamlari tarafindan ödeniyor görünse de en büyük bedeli etkisini yitiren metafizik anlayislar ödemislerdir. Astronomiyi Fizik ve Biyoloji izlemistir.

18 inci yüzyilda Newton’la fizik maddenin sakinimi yasasini açiklayarak hiçbir seyin yoktan var olmadigini ve yok olmayacagini söylerken, Mendelson hem de kilisenin arka bahçesinde dogal olmayan yollardan yapay bezelyeler üretiyordu.

19 uncu yüzyil insan bilimlerinin yüzyili oldu. Psikoloji ve Sosyoloji pozitif birer bilim olarak mistik ve metafizikten uzaklastilar.

20, yüzyil bilimin disindaki odaklardan çok kendi içinde hesaplasmasi ile geçti.

Einstein ve Plank’la Fizik Newton’u asti. 

Günümüz ise kimilerine göre iletisim ve teknolojinin kimilerine göre ise “genom”la biyolojinin çagi; ama daha da önemlisi bilimin altin çagi degil mi?